ბავშვობიდან ნაცნობი „ცხვირსაფარი“: როგორ იცავდნენ ცხვირს მზისგან სსრკ-ში

ბავშვობიდან ნაცნობი

ყირიმი, სოჭი, ანაპა, რიგის ზღვისპირეთი… ვინც საბჭოთა წლებში ზღვაზე ისვენებდა, ხშირად იხსენებს: ცხვირის დაცვა თითქმის ყველას ჰქონდა — დიდებსაც და ბავშვებსაც, პანამისა და პირსახოცის გვერდით.

ვისაც „ცხვირსაფარი“ არ ერგებოდა, ხელთ არსებული საშუალებები შველოდა: ცხვირზე მიკრული მრავალძარღვას ფოთოლი ან გაზეთის ნაგლეჯი. ეს სურათები დღემდე ჩნდება ოჯახურ ისტორიებსა და ძველ პლაჟის ფოტოებში.

რატომ მუშაობს იდეა დღემდე

ცხვირი სახის ყველაზე გამოწეული ნაწილია და მზეს პირველი ხვდება. მისგან კრემი სწრაფად იშლება სათვალით, პირსახოცით და წყლით. ამიტომ ყველაზე გასაგები გამოსავალია ცხვირის უბრალოდ დაფარვა: სხივები საფარზე ეცემა და არა კანზე. დაწვრილებით — სტატიაში „რატომ იწვება ცხვირი პირველი“.

რა გავაკეთეთ ახლებურად

• რბილი მასალა. ნანოსნიკი თხელი ქაფოვანი მასალისგანაა დამზადებული: მსუბუქია, სახეს სასიამოვნოდ ეკვრის, ტენს არ იწოვს და არც სიცხის ეშინია, არც სიცივის.
• საიმედო დამაგრება. ღილაკიანი მოდელები — სათვალისთვის, რომლის ხიდი 7 მმ-დან იწყება, ველკროიანი მოდელები — 1,5 სმ-მდე ხიდისთვის. ნანოსნიკი ქარში და მოძრაობისას ადგილზე რჩება.
• შენზე მორგება. ველკროიანი მოდელები სათვალის ხიდის მიხედვით რეგულირდება, მასალის ჩამოჭრა კი შეიძლება.
• ხუთი ვარიანტი. თეთრი და ბეჟი — ველკროთი; ბეჟი, შავი და რძისფერი — ღილაკით.

საჩუქარი ისტორიით

ნანოსნიკი თბილი საჩუქარია მათთვის, ვისაც საბჭოთა პლაჟები ახსოვს: მშობლებისთვის, ბებიებისა და ბაბუებისთვის. ის გამოადგება აგარაკზე, თევზაობისას და ზღვასთან — ყველგან, სადაც მზე პირდაპირ სახეზე ანათებს.