Знаёма з дзяцінства
Крым, Сочы, Анапа, Рыжскае ўзмор'е… Хто адпачываў на моры ў савецкія гады, часта ўспамінае: ахова для носа была амаль у кожнага — і ў дарослых, і ў дзяцей, побач з панамай і ручніком.
Каму «носіка» не дасталося, выручалі падручныя сродкі: лісток трыпутніку або кавалачак газеты на носе. Гэтыя карцінкі дагэтуль узнікаюць у сямейных гісторыях і на старых пляжных фотаздымках.
Чаму ідэя працуе дагэтуль
Нос — самая выступаючая частка твару, і ён першым сустракае сонца. Крэм з яго хутка сціраецца акулярамі, ручніком і вадой. Таму самае зразумелае рашэнне — проста закрыць нос: прамяні трапляюць на накладку, а не на скуру. Падрабязней — у артыкуле «Чаму нос абгарае першым».
Што мы зрабілі па-новаму
- Мяккі матэрыял. Наноснік зроблены з тонкага пенаматэрыялу: ён лёгкі, прыемна прылягае да твару, не ўбірае вільгаць і не баіцца ні спёкі, ні холаду.
- Надзейнае мацаванне. Мадэлі на кнопцы — для акуляраў з мостам ад 7 мм, мадэлі на ліпучцы — для моста да 1,5 см. Наноснік трымаецца на ветры і ў руху.
- Падгонка пад сябе. Мадэлі на ліпучцы рэгулююцца па мосце акуляраў, а матэрыял можна падрэзаць.
- Пяць варыянтаў. Белы і бэжавы — на ліпучцы; бэжавы, чорны і малочны — на кнопцы.
Падарунак з гісторыяй
Наноснік — цёплы падарунак тым, хто памятае савецкія пляжы: бацькам, бабулям і дзядулям. Ён спатрэбіцца на лецішчы, на рыбалцы і каля мора — усюды, дзе сонца свеціць проста ў твар.